تبليغاتX
فرقی نمی کند
دنی دوکت روی تخت افتاده است

بی توان حرکتی کوچک حتی، بیرون پنجره باران میبارد و روشن و خاموش نئونها جلوه ای عجیب به آنها داده است

ایزی بیقرار روی تخت خوابیده کنار دنی دوکت بینوا و انگار قطره های باران بر گونه های او هم نشسته است

دنی دوکت بینوا سعی میکند اشک را از گونه های معشوق بزداید اما

نمیشود

نمیداند از چه رو

قدرتی بیرون از وجودش نمیخواهد او بتواند

نمیداند سرنوشت است یا چه چیز

یک لحظه فکر میکند شاید اراده ایزی است که او حتی نتواند از جایش تکان بخورد

 ویا

شاید واقعا مرده است

سایه ای که حتی به سایه خودش هم نمیرسد

دنی دوکت بینوا

                     سایه ی تنها

نوشته شده توسط حامد در هفدهم اردیبهشت 1391 |
 
روز - داخلی - رختکن بیمارستان سیاتل گریس

درک شفرد: مردیت من عاشقتم

                نمیبینی؟

                نمیفهمی؟

                تو عشق زندگی منی

                نمیتونم تو رو ترک کنم

                اما همش تو داری منو تنها میذاری

                هر وقت میخای میری

                 هروقت میخای میای

                 نه هر کسی رو و نه دوستات روِ بلکه منو تنها مبذاری

                 ...

 مردیت گری: من نمیتونم

                  کریستینا داره ازدواج میکنه

                  باید برم مطمئن شم اون ازدواج میکنه

درک شفرد: مردیت!!

مردیت گری: من واقعا باید مطمئن بشم اون از اون راهرو رد میشه

درک شفرد:....

نوشته شده توسط حامد در نهم اردیبهشت 1391 |
تعبیر شدند همه ی خوابها

ناز شست پدر خوانده

نوشته شده توسط حامد در پنجم اردیبهشت 1391 |