| تبليغات | X |
میان این معرکه ی
زنجیر
و زور
و وزنه
این که چنین بر زمین افتاده
منم
هفت
نه هفتاد
نه هفتصد سوار
برروح زخمیم اسب میدوانند وتو ...
تونیز بر سر بام آ که خوش تماشایی است *
کابوس
کابوس تمام معرکه های جهان
در خوابهای بی خوابی من خفته است
بر جسدم اسب می دوانند
بهِ رنگِ تنبكِ بي پوست اين همه سرباز!
چشم مي گشايم!
خواب در خواب در خواب در خواب مي بينم
اين همه خواب ؟!!!!!
از كجاي رويا آمده ام من
از كجاي خستگي اين همه راه بي انتها
كه خواب در خواب در خواب،
اسب در اسب در اسب
زنجير در زنجير در زنجير
بر روحم
سمضربه ميزنند
***
بيدارم كن بيدار
پيش از اينكه در اين همه خواب
خواب به خواب تو بروم
بي هيچ حوصله و صله اي
*به جرم عشق توام مي كشند و غوغايي است
تو نيز بر سر بام آ كه خوش تماشايي است.
نوشته شد به قلم در بیست و نهم دی 1385 | ايستاده اي آن دور ها
برايم دست ،
نه ،
دستمالي تكان ميدهي .
يعني
خدايت نگهدار .
تو از من ميروي
يا من از تو
نمي دانمت
تنها تويي كه ميروي ؟!!
تنها منم كه ميروم ؟!!
چشمهايم را به پشت دست مي سايم
صداي خوابي غريب هنوز در گوشم زمزمه ميكند
خواب ،
خواب خدايي كه خاطره اش حتي
به خاطرم نمي آيد .
ميدانم كه
((اتفاق خاصي نيفتاده است ...
تنها شبي هفت ساله خوابيده ام
اما سحر گاهان ...
نوشته شد به قلم در بیست و ششم دی 1385 | او
كه آبش منظور نيست
از جام جان ما سيراب است
***
آنك
ديگر بار
در خاطره ي دور گيلگمش ،
مرگ
وبهره اش از آن ...
آنكه انسان بود
برخيِ مرگ
فديه ي مرگ
درود دوباره ام بر تو
انكيدوي ناميراي روحم...
نوشته شد به قلم در بیست و ششم دی 1385 | و تو
دستانت را دريغ ميكني
دست مي سايم
سرفه ام ميگيرد.
ميان اين همه خيال خيس
به بارانهاي نيامده از اين همه ابر بيكران...
دوباره خيالت خيسم مي كند
و دوباره تو
خسيس ميشوي
خيس ميشوم
خسيس ميشوي
خيس وخسته
چهارصد ضربه ميزنم
به رپ رپ دف،دف تور دلم
ضرب ضرب چهارصد ضربه ات
بيدارم نميكند
به رپ رپ دف
وتو
وتو
وتو
ترنج نميشوي
رنج ميشوي
رنج
رنج
رنج...
نوشته شد به قلم در پنجم دی 1385 | 
