آرامم
چنان که خود نیز نمیدانم چرا
سکوت.
موسیقی دلنشین من
خطهای سپید منقطع از دو سویم میگریزند،
میروم تا انتهای جاده ای که انتهایش نیست
آنجا که ازل ابد را در آغوش می کشد
آغازِ آغازِ آغازِ پایان
" سکوت ابتدا وانتهای جهان "
...

نوشته شد به قلم در چهاردهم آبان 1386
|