| تبليغات | X |
چفت قفس قناري را كه مي اندازي
به زيبايي صدايش فكر نكن
به غباري كه بر چشمهايش
بر خوشبختي اش
بر رهاييش
نشسته است فكر كن
فوت كن تا
پر
پر
پر
شود اين همه غبار ها
"ا- گ"
نوشته شد به قلم در سی و یکم تیر 1388 | ومن از خودم واز شما وازخودم (بارها) میپرسم :
من بی عرضه ام؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
نوشته شد به قلم در بیست و ششم تیر 1388 | فردا برمیگردیم
نوشته شد به قلم در بیست و دوم تیر 1388 | به گونه ای احمقانه غریب...
نوشته شد به قلم در بیستم تیر 1388 اینجا رو ببینید
مانیل به اسم"kultore"شاید همون فرهنگ این مبلها رو دیدید من عاشقشون شدم اما حیف از اینجا که بیشتر از ۱۱ساعت پروازه تا تهران نمی تونم بیارمشون قناعت کردم به همین چند تا ظرف که از"kultore" خریدم دوستشون دارم٫ خوشگلن به نظر شما چطورن اینم فروشگاه طرفدارای موسوی در "megamal" مانیل که همکارم باهاشون سر قیمت چونه می زنه اینم برای این نوشتم که بدونید سبزا تمومه عالم روگرفتن از شرق تا غرب...
خیلی قشنگ بود یه فروشگاه مث "داستو" خودمون تو قلب
نوشته شد به قلم در نوزدهم تیر 1388 | 
با اتوبوسهای عجیبش
وبارانهای لاست گونه اش
وهتلهای نیمه تاریکش
وکومه ی روبروی هتل
که میهمانت میکرد به طعمهای غریب ناشناخته
وخانمی که آشپزش بود
و مكان براي خودي ها
وجگرکی آن سوی خیابان
که پسر بچه ی صاحبش هنوز عکسهایم را نگرفته صدا زد که :"ماني"
يعني پول عكسهايي كه گرفتي بده
همين را ميگويم
وپسري كه توي جمعشون بود
اينجا مانيل است...
فيليپين....
شرق قاره ي كهن...
نوشته شد به قلم در هجدهم تیر 1388 | 
این تصویر امروز بر روی درگاه تارنمای معتبر نشنال جیوگرافیک قرار گرفته و در شمار ۵ تصویر برتر هفته جای دارد.
تصویری که روزگار ۱۷ اردیبهشت (۷ می) ۱۳۸۸ سرزمین سوختهای را در استرالیا نشان میدهد که کمتر از سه ماه پیش (۹ فوریه ۲۰۰۹) اینچنین در آتش سوخت و با خود جان ۱۷۳ انسان را هم گرفت و بیش از دو هزار خانه را سوزاند …
اما امروز دوباره دارد میروید و تو میتوانی شوق رویش دوباره و برق آن رنگ سبز دوستداشتنی را باز هم بر خاکستر آن زمین نفرین شده ببینی و اوج بکشی … اگر که یادت باشد، زندگی همواره و در سختترین شرایط کوره راههایی از امید دارد تا به آدمهای مثبتاندیشش ارایه دهد …
و البته این تصویر میتواند همچنان حامل پیامهای بیشتری هم باشد:
این که هرگز گمان مبرید که به انتها رسیدهاید؛ حتا اگر در تیرهترین یا کسلکنندهترین دوران زندگیتان قرار گرفتهاید …
این که زندگی بسیار مهربانتر از آن چیزی است که گمان میکنید؛ به شرط آن که آن مهربانی را باور کنید …
این که همیشه میتوان از دل سیاهترین و سوزانترین رخدادها، ترترین احساسات انسانی را درک کرد و آفرید …
این که مزهی گس و استثنایی حیات را نمیتوان و نباید با هیچ مزهی دیگری برابر دانست …
این که رویش دوبارهی عشق میتواند در هر سرزمین خاکستری و در پس هر آتش سوزاندنی شکل بگیرد ….
و یادمان بماند که: مردی که کوه را از میان برداشت، همان مردی بود که شروع به برداشتن سنگریزهها کرده بود!
نوشته شد به قلم در دوازدهم تیر 1388 | 
